Συνεχίζοντας την πολυαγαπημένη (!) σειρά των αναγνωστών μας "Πράματα και Θάματα" και φυσικά κατόπιν απαίτησης των εκατομμυρίων (!) επίμονων φίλων του blog, φτάσαμε αισίως στο Νο4. Ενσκύπτοντας λοιπόν επάνω στην απίστευτη καθημερινότητα που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό, ανακαλύπτουμε πολυάριθμα "μαργαριτάρια" τα οποία άλλοτε μας κάνουν να γελάμε, άλλοτε μας εκνευρίζουν ιδιαίτερα και άλλοτε μας αφήνουν απλώς άφωνους! Ας δούμε λοιπόν τί έχει το σημερινό μενού:

Ανακοινώθηκε στη Βουλή από τη Λιάνα Κανέλλη μεγάλη λίστα με 1.200 ονοματεπώνυμα+διευθύνσεις ατόμων που την τριετία 2002-2005 κέρδισαν στο "ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ" ιδιαιτέρως υπέρογκα ποσά, κατόπιν παρεμβάσεων στο σχετικό λογισμικό του ΟΠΑΠ που είχε αγορασθεί από την Intralot και η οποία έχει και το σχετικό service βέβαια.
Το συνολικό ποσό ανέρχεται στα 550 εκατομμύρια ευρώ περίπου, έχει ξεκινήσει η εισαγγελική έρευνα, ενώ στην ομάδα αυτή των 1.200 ατόμων συγκαταλέγονται εξωαγωνιστικοί παράγοντες του ποδοσφαίρου, διαιτητές, προπονητές, ποδοασφαιριστές, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι αλλά και μέλη των οικογενειών όλων των παραπάνω...
Και λέω εγώ τώρα: Μισό δις ευρώ δεν είναι και λίγο. Να τους πιάσουνε λοιπόν και να βάλουνε αυτοί "πλάτη" στα άθλια οικονομικά μας, αντί για τον μικροσυνταξιούχο και τον χαμηλόμισθο... Λέω εγώ τώρα... Μου έρχονται ιδέες...

Μάθαμε με μεγάλη έκπληξη πραγματικά, ότι το αμερικανικό Κογκρέσσο αναγνώρισε επιτέλους αυτό που γνώριζαν ως και οι πέτρες πλέον, ότι πράγματι διετελέσθη απίστευτης αγριότητας γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους πριν 95 χρόνια. Όπως είναι φυσικό έχει πέσει σε κάτάθλιψη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της γείτονος χώρας, είδαμε την Χίλαρυ Κλίντον να πέφτει στα πατώματα οργισμένη (γιατί άραγε τέτοιο μένος; ) με το οριακό κιόλας (23-22) αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και να υπόσχεται ότι θα προσπαθήσει με νύχια και με δόντια να την ακυρώσει όταν φθάσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ ταυτόχρονα οι Τούρκοι απειλούν πως θα ακυρώσουν παραγγελίες οπλικών συστημάτων από την Αμερική και θα αποσύρουν τους στρατιώτες τους από την πολυεθνική δύναμη στο Αφγανιστάν... Και λέω εγώ τώρα: Λες να έγινε ξαφνική επιφοίτηση στους αμερικανούς βουλευτές και να "ήρθαν στα ίσα" τους; Αμφιβάλλω. Λες να χαλάσουν οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ τελικά; Αμφιβάλλω. Πρόκειται για κάποια νέα "πίστα" όπου θα συνεχίζουν να παίζουν οι ΗΠΑ και η Τουρκία το γνωστό διπλωματικό τους παιχνίδι (εξοπλισμοί, μεταφορά ενέργειας, γεωστρατηγικοί στόχοι) ;  Ε, μάλλον, κάτι τέτοιο βλέπω...

Έκοψε χθες και σήμερα η απεργούσα ΔΕΗ το ρεύμα σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας, για λίγο. Έτσι για να πάρουν όλοι μια μικρή γεύση του τί θα επακολουθήσει μάλλον.. Τιμωρήθηκαν με αυτό τον τρόπο οι κακοί-εργαζόμενοι, οι κακοί-άνεργοι, οι κακοί-συνταξιούχοι, οι κακές-νοικοκυρές κλπ. που δεν ικανοποιεί το κράτος τα αιτήματα της "καλής καγαθής" ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ... Έτσι. Άλλος φταίει, άλλος πληρώνει... Βλέπεις το ένεργειακο καθεστώς στη χώρα μας είναι ακόμη σχεδόν μονοπωλιακό... Μόλις σε λίγο καιρό έρθει και η ΔΕΗ στην κατάσταση του ΟΤΕ (για εκεί πάει το πράγμα και γι' αυτό "τσιτώσανε" οι συνδικαλοπατέρες της ΓΕΝΟΠ), και μεταφερθεί μεγάλο μέρος των καταναλωτών σε άλλα δίκτυα, ιδιωτικά, θα σου πω εγώ αν θα τολμάνε να ξανακατεβάσουν τους διακόπτες... Εκνευρίζομαι διότι το κατέβασμα του διακόπτη ενέχει κινδύνους υγείας και ασφάλειας για πολύ κόσμο, ηλικιωμένους, ασθενείς κλπ. και δεν συγκρίνεται με το παραδοσιακό κλείσιμο των δρόμων από τους εκάστοτε απεργούς... Δεν παίζουμε με την υγεία και την ασφάλεια, πιστεύω, αλλά η είδηση για πολλοστή φορά με ακυρώνει...

Τσακώνονται οι σεισμολόγοι και ο Εγκέλαδος χορεύει! Μα φυσικά, όλοι οι άνθρωποι επιζητούν λίγα λεπτά δημοσιότητας! Αλλά η είδηση είναι ότι ξαναμίλησε μετά από 15 χρόνια ο "πολύς" κος Βαρώτσος! Δεν είχε κάτι οργανικό ο άνθρωπος, απλά θυμωμένος ήτανε που δεν τον ήθελε, παλαιότερα, για παρέα στο παιχνίδι ένα άλλο παιδάκι, στρουμπουλό, ο κος Παπαζάχος! Έτσι τα χωρίσανε, ξεφιλιόσανε και δεν ξαναμίλησαν. Μέχρι προχθές, που έσπασε την ιδιότυπη αυτή "ομερτά" ο κος Βαρώτσος για να μας εξηγήσει με πολύ βαρυσήμαντο ύφος διάφορα περί "εύρους επιστημονικού σφάλματος" και "νέου τρόπου μετρήσεων" και μεθοδολογίας για "δημοσιεύσεις στα επιστημονικά περιοδικά" και άλλα συναφή. Για την ταμπακιέρα, για τα οικονομικά, τις επιδοτήσεις κλπ. ούτε κουβέντα βέβαια... Α, υπερασπίστηκε και τον γνωστό τηλε-μαϊντανό καθηγητή κο Τσελέντη στη γνωστή κόντρα του με έτερο σεισμολόγο-μαϊντανό... Και φυσικά ο Μάκης-Ταρζάν κοκκορευόταν για την τεράστια δημοσιογραφική επιτυχία, να ξαναμιλήσει σε αυτόν μετά από 15 χρόνια ο κος Βαρώτσος. Μία στα 15 χρονια, καλά είναι πιστεύω...

Και πάμε τώρα σε μερικές ειδήσεις σε τίτλους, συνοπτικές:

Ο ΓΑΠ συνεχίζει τον διπλωματικό μαραθώνιο στις Βρυξέλλες για το "ζεστό χρήμα", ενώ ανησυχία προκαλούν μολυσμένες ποσότητες "λιαστής ντομάτας" που εξήγαγε η Τουρκία προς την ΕΕ, η οποία πιθανότατα διαμαρτύρεται όχι για τα περί "γενοκτονίας των Αρμενίων", αλλά για τον ελάχιστο αριθμό αντιτύπων του γνωστού dvd που έφθασε στη γείτονα χώρα και μάλιστα χωρίς υπότιτλους, την ίδια ώρα που δεκάδες εκπαιδευόμενοι αστυνομικοί μας τραυματίζονται καθημερινά στους κακοτράχαλους χώρους εκπαίδευσης των Σπάτων, σε μια προσπάθειά τους να αποκτήσουν ένα νέο προφίλ για τις επόμενες πορείες: αστυνομικό με πατερίτσα και γύψο σου πάει να τον βαρέσεις; δεν σου πάει... Έτσι δεν πήγαινε άλλο και για το ΙΚΑ της Ζακύνθου που προχώρησε σε κατάσχεση του δημιτκού νεκροταφείου του Δήμου Λαγανά λόγω μεγάλων οφειλών του τελευταίου και πλέον είναι στον αέρα η τύχη των "ενθάδε κειμένων"....

Αυτά για σήμερα... Και σ' άλλα με υγεία...

Από yiannisd @ Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010 3:08 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: αρμένιοι , κογκρέσσο , εκατομμύρια , δεη , σεισμοι , απεργίες , τουρκια , στοίχημα , ηπα , χιούμορ , νεα

Συνεχίζω την πρόσφατη σειρά "Πράματα και θάματα" με μια πρόχειρη συρραφή κάποιων σχολίων που έκανα αυτές τις μέρες σε γειτονικά blogs, σχετικά με το θέμα της όψιμης εξέγερσης νεοελλήνων και ΜΜΕ απέναντι στους γερμανούς με αφορμή το πρόσφατο πολυσυζητημένο τεύχος του FOCUS. Σκεφτόμενος απόψε να κάνω μια σχετική ανάρτηση, έκρινα προτιμότερο να προβώ σε αυτή τη συρραφή που προανέφερα, για να μην γράφω ξανά τα ίδια... Πάμε λοιπόν:

Ένας πρόχειρος τίτλος για τα παρακάτω (συνολικά) θα μπορούσε να είναι:

Όταν ο "κακός" ευρωπαίος και ένα χρυσόψαρο συναντιούνται σε ένα άρθρο περιοδικού...

Κάπως όψιμα θυμηθήκαμε τους "κακούς" ευρωπαίους εταίρους που ξημεροβραδυάζονται επιδιώκοντας το κακό μας! Μήπως, λέω μήπως, αν τόσα και τόσα χρόνια δεν είχαμε δοσίλογες κυβερνήσεις που τα έχουν ξεπουλήσει όλα σε αυτούς τους ευρωπαίους εταίρους, μήπως αν κοντά 30 χρόνια δεν είχαμε άθλιους πολιτικάντηδες-κλέφτες που έχουν δανειστεί/υπεξαιρέσει από τους ευρωπαίους (και άλλους υπερπόντιους) εταίρους τα άπειρα, για να 'χουν να τρώνε αυτοί και οι ..αυλικοί τους, θα ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα;; Μήπως πιότερο μας φταίνε οι δικοί μας, και εμείς κατ' επέκταση, παρά οι άλλοι; Επειδή σαν λαός έχουμε μια τάση να μας φταίνε πάντα οι άλλοι, γι' αυτό το λέω...

Ο σημερινός Γερμανός, που γεννήθηκε το '60 και το '70, ειλικρινά "δεν δίνει μία" για το τί έκανε η Γερμανία το '40. Εξάλλου οι σύγχρονοι Γερμανοί τα έχουν θάψει όλα αυτά πλέον κι εννοώ την στενάχωρη και μειονεκτική φάση που ένοιωθαν τα επόμενα χρόνια μετά το '40 για όσα κακά έκανε η συμμορία του Χίτλερ στην Ευρώπη... Δεν είναι λογικό να απαιτούμε από τους σύγχρονους Γερμανούς να λογοδοτούν σε μας, αλλά και να σκέφτονται το καλό και το δίκιο μας, ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ (ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ) ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΥΣΣΑΝ....Κοινώς κάνουμε την πάπια...

Πρέπει επιτέλους ο νεοέλληνας να νοιώσει στο πετσί του πως επειδή -σώνει και καλά- οι αρχαίοι έλληνες είχαν αναπτύξει σπουδαίο πολιτισμό και τον διέδοσαν παντού, ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠ' ΟΥΔΕΝΙ, ότι οι σημερινοί Ευρωπαίοι του χρωστάνε χρήματα και άτοκα δάνεια για να τρώει και να πίνει αυτός τεμπελιάζοντας... Ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός ΔΕΝ ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΕΤΑΙ (και ούτε του αξίζει φυσικά) σήμερα με ομόλογα και χρήματα και οικονομικές βοήθειες... Αλλά δυστυχώς, αυτή την ..άκυρη νοοτροπία μας έχουν περάσει οι δικοί μας ηγέτες τόσα χρόνια. Ότι εμείς είμαστε οι ..έξυπνοι και μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας, τρώγωντας τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και τα ευρωδάνεια, στην υγειά του ευρω-κορόιδου... Γι' αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε... Αντιλαμβανόμαστε όλοι πως πλέον ο όποιος (υποτυπώδης κάποιες φορές, υπαρκτός όμως σε πολλές περιπτώσεις) σεβασμός υπήρχε μέχρι πρότινος στα ευρωπαϊκά μυαλά προς τον ελληνικό λαό, έχει χαθεί εντελώς με τα καμώματά μας. Και φταίμε εμείς γι' αυτό...

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ
Το πρόσφατο εξώφυλλο του FOCUS είναι κακόγουστο, πολύ κακόγουστο, όμως δεν είναι παρά ένα εξώφυλλο. Ας αναλογιστούμε τί κρύβεται πίσω απ' αυτό, που είναι και σοβαρότερο. Η γενική απαξίωση... Δεν μου φταίει τόσο ο ξένος που με απαξιώνει, όσο εγώ που του δίνω απλόχερα το δικαίωμα να το κάνει...

Ο νεοέλληνας έχει μνήμη χρυσόψαρου...

Γι' αυτό άγεται και φέρεται τόσο εύκολα... Μ' ένα εξώφυλλο, ξεχνά τους βασικούς μέτοχους των σκανδάλων και ταμπουρώνεται ενάντια στους "κακούς" Γερμανούς, που παλιότερα ήταν "καλοί" Γερμανοί, δώρα-μίζες-δάνεια προσκομίζοντες και άρα "φίλοι" μας, "οι Γερμανοί" λέγαμε τότε "που ξέρουν τ' αρχαία ελληνικά καλύτερα κι από μας"...
50 χρόνια τώρα, αν εξαιρέσουμε 2-3 συλλόγους και καμιά 10αριά ανθρώπους μεμονωμένους, κανείς, μα κανείς δεν σκεφτότανε και, πολύ περισσότερο, δεν εξοργιζότανε με τα χρωστούμενα των Γερμανών... Αλλά τους προαναφερθέντες "ρομαντικούς" δεν τους ακούγαμε τότε, διότι ήταν "φίλοι" μας οι Γερμανοί... Οι περισσότεροι όψιμοι "επαναστάτες" ενάντια στους γερμανούς, τόσες δεκαετίες έκαναν την πάπια όταν μια χούφτα άνθρωποι τρέχαν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, ξοδεύοντας ό,τι είχαν και δεν είχαν, για να διεκδικήσουν τις νόμιμες αποζημιώσεις (που τώρα τις έκαναν παντιέρα οι προαναφερθέντες όψιμα εξεγερμένοι), χωρίς αποτέλεσμα. Το ίδιο το κράτος κώφευε στα αιτήματά τους για μια συντονισμένη προσπάθεια επ' αυτού του θέματος, διότι προφανώς δεν ήταν διπλωματικά "ορθό". Τα ΜΜΕ που τώρα αφιερώνουν μονόστηλα και τηλεοπτικά παράθυρα στο θέμα, ούτε που ήθελαν να ακούσουν (και φυσικά να προβάλλουν) το ζήτημα της εκδίκασης των γερμανικών οφειλών...
Είπαμε, μνήμη χρυσόψαρου...
Ε και τώρα, μέχρι το επόμενο εξώφυλλο, μέχρι την επόμενη τηλε-δήλωση, ας ταμπουρωθούμε ενάντια στους "κακούς" Γερμανούς. Τα ΜΜΕ εξάλλου αυτούς μας υπέδειξαν τούτες τις μέρες για να ...ξεχαρμανιάσουμε σαν λαός! Κατόπιν θα μας υποδείξουν άλλους, αλλά ποτέ-μα ποτέ τους αληθινούς μας εχθρούς, τους ντόπιους...
Είπαμε μνήμη χρυσόψαρου...

Αλλά ας έρθουμε και στην πέτρα του σκανδάλου...

Πέραν από το κακόγουστο εξώφυλλο, έκανε κανείς τον κόπο να διαβάσει το σχετικό κυρίως άρθρο του περιοδικού; Κι αν ναι, πού διαφωνεί επί της ουσίας;;

Εκεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται για να στηριχθεί ο διασυρμός της χώρας μας προέρχονται από δηλώσεις του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου (πελατειακό κράτος, παρααοικονομία), του υπουργού Οικονομίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου (γιατροί των 700 ευρώ, φοροδιαφυγή κλπ), στελεχών της ΝΔ (σχετικά με την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ). Το ρεπορτάζ, δηλαδή, θα μπορούσε κάλλιστα να αντληθεί από μία πρόσφατη συζήτηση πολιτικών αρχηγών στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Λέει σ' ένα σημείο στο επίμαχο άρθρο:
"Η παραοικονομία είναι πανταχού παρούσα. Ιατροί, που διατηρούν γραφεία στο Κολωνάκι δηλώνουν μηνιαίο εισόδημα από 300 έως 1.000 ¬. Ψέμματα, τεχνάσματα, συγκαλύψεις: Τις τέχνες αυτές δεν τις κατέχουν μόνο οι Έλληνες πολίτες, αλλά και το ίδιο το κράτος. Η Ελλάδα εντάχθηκε το 2001 στην ΟΝΕ παρουσιάζοντας ψευδή στατιστικά στοιχεία. Με την ασφάλεια που παρείχε η Ευρωζώνη οι Έλληνες μπόρεσαν να συνεχίσουν να συσσωρεύουν χρέη και μάλιστα καταβάλλοντας χαμηλότερο επιτόκιο απ ότι εάν ήταν εκτός Ευρωζώνης. Η επιχείρηση συγκάλυψης για το πραγματικό μέγεθος του δημόσιου χρέους συνεχίστηκε".

ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;!!!

Και λέει παρακάτω:
"Οι Γερμανοί εργαζόμενοι συνειδητοποιούν εμβρόντητοι ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι όχι μόνο συνταξιοδοτούνται έξι χρόνια νωρίτερα (στα 61 έτη αντί των 67), αλλά η σύνταξη που λαμβάνουν τους επιτρέπει να διατηρούν το επίπεδο ζωής που είχαν και πριν τη σύνταξη. Οι Γερμανοί λαμβάνουν μόλις το 61% του μισθού τους μετά από 35 χρόνια υπηρεσίας. Οι Έλληνες απεναντίας μπορούν να υπολογίζουν στο 111% του μισθού τους με μόλις 15 χρόνια υπηρεσίας. Ο δημόσιος τομέας είναι στην Ελλάδα υπερβολικά διογκωμένος απασχολώντας περισσότερα από 1 εκ. άτομα. Κάθε φορά που τα δύο μεγάλα κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εναλλάσσονται στην εξουσία, ανταμείβουν οπαδούς τους με θέσεις στο Δημόσιο. Και διερωτώνται οι Γερμανοί: Δεν είναι δικαίωμα του «χορηγού» να διακόπτει τη ροή κεφαλαίου, όταν διαπιστώνει απάτες; Η Ελλάδα έλαβε από το 2004 μέχι το 2008 το ποσό των 35 δισ. Ευρώ από την Ε.Ε. Το χειρότερο είναι, όμως, ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα της Ευρωζώνης, που αντιμετωπίζει σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα. Η Ευρωζώνη θα άντεχε τους κλυδωνισμούς από μία ελληνική χρεωκοπία, όχι, όμως, και από μία ενδεχόμενη χρεωκοπία μίας χώρας με μεγάλη οικονομία, όπως είναι η Ισπανία".

ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;!!!

Τέλος, προς το τελείωμα του άρθρου λέει:
"Προκειμένου οι Έλληνες να γίνουν «καλοί Ευρωπαίοι» θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά τις συνήθειές τους, οι οποίες καθορίζονται από τη φοροδιαφυγή, την παραοικονομία και το «φακελάκι». Διεθνείς οργανισμοί εκτιμούν ότι οι Έλληνες διαθέτουν σε ετήσια βάση το ποσό των 3,5 δισ. Ευρώ σε κάθε είδους δωροδοκίες. Αυτό σημαίνει ότι κάθε οικογένεια δίνει κάθε χρόνο κατά μέσο όρο το ποσό των 1.600 Ευρώ σε «φακελάκια». Επειδή η ευσυνειδησία δεν φαίνεται να χαρακτηρίζει τους Έλληνες, η Ε.Ε. θα πρέπει να προετοιμάζεται για μία παροχή έκτακτης βοήθειας. Ένας αποκλεισμός από την Ευρωζώνη νομικά δεν προβλέπεται. Αυτό δεν αποκλείει, ωστόσο, εθελούσια έξοδο μίας χώρας από τη Νομισματική Ένωση. Η Ελλάδα δεν μελετά, ασφαλώς, ένα τέτοιο ενδεχόμενο, καθώς αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει την οικονομία της σε κατάρρευση. Η στήριξη της Ελλάδας δεν θα σήμαινε μόνο οικονομική επιβάρυνση για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και πλήγμα στην φερεγγυότητά τους. Οι Γερμανοί θα συμφωνούσαν αναγκαστικά σε ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, αλλά με μεγάλη απροθυμία. Γνωρίζουν, βέβαια, ότι η Ελλάδα δεν φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη σημερινή κρίση. Οι ίδιοι οι Γερμανοί αρνούνταν επί καιρό σε μία ενίσχυση των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας. Οι Βρυξέλλες καταλήγουν εξάλλου στο συμπέρασμα ότι όλα τα κράτη-μέλη γνώριζαν λίγο πολύ για τις δημοσιονομικές ατασθαλίες των Αθηνών, αλλά τις ανέχονταν για λόγους πολιτικού υπολογισμού."

ΕΔΩ ΠΑΛΙ, ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;!!!

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ
Στο σημείο αυτό οφείλω να μνημονεύσω εδώ την πολύ καλή σχετική ανάλυση του zoomnews.gr που μέρος της χρησιμοποίησα παραπάνω...

Και εδώ αρχίζουν οι πλάκες...

Μάλλον ξεφεύγουμε σαν κράτος επικίνδυνα προς το όριο του γελοίου: διάβασα πριν λίγο ότι εγκαλεί, λέει, ο Πετσάλνικος τον Γερμανό Πρέσβη για να τον ..μαλλώσει για το συγκεκριμένο περιοδικό, το εξώφυλλο, το άρθρο, τις επικεφαλίδες κλπ.!!! Αν είναι δυνατόν, να εγκαλείς εμμέσως την κυβέρνηση μιας χώρας για ένα δημοσίευμα σε περιοδικό ιδιωτικών συμφερόντων (δεν είναι δα και το τεύχος της Γερμανικής Εφημερίδας της Κυβερνήσεως!!!) Τόσο καιρό που το BBC, το CNN γράφαν και διέδιδαν τα μύρια όσα για την χώρα μας, τα οικονομικά μας, δυσφημούσαν αντιστοιχα το ελληνικό "status" στην διεθνή αγορά, δεν είδα να εγκαλεί τον Μπράουν ή τον Ομπάμα ο κος Πετσάλνικος....
Πώς γίνεται να ταυτίζουμε ένα περιοδικό σαν το FOCUS που είναι γνωστό όργανο ενός γερμανοεβραϊκού λόμπυ κι ενός διεθνούς ομίλου ΜΜΕ, με την κυβέρνηση της Γερμανίας, δεν μπορώ να το καταλάβω...
Είναι σαν να βγουν οι Βούλγαροι και ταυτίζοντας την γνωστή ακροδεξιά εφημερίδα "ΣΤΟΧΟΣ" (που έχει κατά καιρούς σούρει τα εξ αμάξης στους Βούλγαρους) με την ελληνική κυβέρνηση, να κάνουν διαβήματα προς την ελληνική κυβέρνηση για δυσφήμιση κλπ.κλπ.

Γι' αυτό λέω, έχουμε ξεφύγει εντελώς... Κι έχουμε να δούμε πολλά ακόμα δυστυχώς...

Τα "Πράματα και θάματα" θα συνεχίσουν...

Από yiannisd @ Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010 9:57 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: κρίσεις , νεοέλληνες , χρέη , ευρώπη , μμε , γερμανοί , χιούμορ , focus , ελλάδα , οικονομία

Θα ξεκινήσω τη σημερινή εγγραφή (συνέχεια της χθεσινής) με ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στον κ. Παπούλια, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, διότι διάβασα πριν λίγο ότι όπως ανακοινώθηκε σήμερα από την Προεδρία της Δημοκρατίας, σε επικοινωνία με το υπουργείο Οικονομικών, ζητήθηκε να μην εξαιρεθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τις δημοσιονομικές περικοπές. ΜΠΡΑΒΟ στον άνθρωπο αυτόν, που σαν «πρώτος πολίτης του κράτους» δίνει για πολλοστή φορά το παράδειγμα προς μίμηση. Η πράξη του αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις «μηχανές» που στήνουν οι κυβερνήσεις για να μην χάνουν τα κεκτημένα τους ούτε οι βουλευτές, ούτε οι υπάλληλοί τους. Μια τέτοια «μηχανή» ήταν οι ευρέως γνωστές, πλέον, εξαιρέσεις που μπορείτε να δείτε παρακάτω και την οποία υπέγραψε ο Υπουργός Οικονομικών έχοντας κατά νου, άκουσον!άκουσον!, έναν παλαιό νόμο του 1957 (που τεχνιέντως αφέθηκε να ισχύει ως σήμερα) ο οποίος «προστατεύει» τους βουλευτές και το πολιτικό προσωπικό τους από τέτοιου είδους περικοπές...

Πάμε παρακάτω τώρα, στο θέμα της χθεσινής μου εγγραφής, όπως αυτό εξελίχθηκε με τη συζήτηση που προέκυψε: η σημερινή απεργία και γενικότερα η απεργία των δημοσίων α-λειτουργών (όπως τους κατονομάζω).

Εφοριακοί, εργαζόμενοι στα Ταμεία, Δήμους και Νομαρχίες, ιατρικό προσωπικό νοσοκομείων, δάσκαλοι, καθηγητές, πανεπιστημιακοί και εκπαιδευτικό προσωπικό στα ΤΕΙ, συμμετέχουν στην 24ωρη πανελλαδική απεργία που πραγματοποιεί η ΑΔΕΔΥ, σήμερα, ως απάντηση στα κυβερνητικά μέτρα.

Καταρχήν, να απαντήσω σε κάτι που ειπώθηκε σε χθεσινό σχόλιο: Δεν υπάρχει καμία όψιμη κόντρα μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων. Αν τυχόν κάτι τέτοιο περνάει ως σχόλιο από τηλεοπτικά κανάλια, δεν ξέρω, θεωρώ ότι απλά είναι μία όψιμη τηλεοπτική μπούρδα! Αν υπάρχει κόντρα, είναι άλλη και έχει δύο συνιστώσες: κόντρα μεταξύ πολιτών γενικά και δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και κόντρα μεταξύ πολιτών και κυβερνήσεων. Κι αυτή η δισυπόστατη κόντρα δεν είναι καθόλου όψιμη, ενώ είναι και απολύτως δικαιολογημένη.

Αναλύουμε:
(Α)
Το «κατηγορώ» των πολιτών προς τους δημόσιους υπαλλήλους μετρά πολλά-πολλά χρόνια και βασίζεται στην κατά γενική ομολογία κάκιστη εικόνα που παρουσιάζει η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων στην επιβεβλημένη (λόγω φύσεως εργασίας) επαφή με το κοινό, στην ράθυμη και αργόσχολη εικόνα της συντριπτικής (πάλι κατά γενική ομολογία) πλειοψηφίας των δημοσίων υπηρεσιών αναφορικά με την άγονη, ως επί το πλείστον, διεκπεραίωση διαδικασιών, αλλά και την απαξιωτική έως και εχθρική συμπεριφορά δημόσιων α-λειτουργών προς ανήμπορούς, αναξιοπαθούντες, ηλικιωμένους, αγράμματους κλπ.κλπ. συμπολίτες μας. Όλα αυτά τα έχουμε δει και τα βιώνουμε όλοι μας καθημερινά εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Είναι καθημερινό σκηνικό. Σε όλα τα μέρη της χώρας, σε όλες τις υπηρεσίες συναντά κανείς πολυάριθμα τέτοια παραδείγματα, που μηδενίζουν ουσιαστικά την όποια καλοκάγαθη διάθεση που μπορεί να έχει κανείς να τα αποδώσει σε απλή ..κακοτυχία! Οι επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις παύουν να είναι συμπτώσεις.
Τα παραπάνω όμως τα θεωρώ απολύτως δικαιολογημένα διότι όταν από έναν θεσμοθετημένο χώρο εργασίας λείπει κάθε έννοια ελέγχου παραπτωμάτων, ουσιαστικών κυρώσεων σε εγκληματικές παραλείψεις (ακόμα και όταν αυτές καταγγέλονται επισήμως) και πλανάται μία γενική αδιαφορία παντού, δεν υπάρχει καλύτερο έδαφος για να αναπτυχθεί συν τω χρόνω ένα είδος αισθήματος ατιμωρησίας που οδηγεί στην πλήρη αβελτυρία που διαπιστώνουμε καθημερινά ότι διακατέχει την πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων.
(Β)
Το «κατηγορώ» των πολιτών προς τις κυβερνήσεις μετρά επίσης πάρα πολλά χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, και προφανώς βασίζεται στην ολοένα αυξανόμενη επίγνωση του κόσμου πως ό,τι κι αν ψηφίσει, όποια μέτρα κι αν δείχνει/διαδίδει ότι λαμβάνει η εκάστοτε κυβέρνηση, όλα αυτά οδηγούν πάντα και μαθηματική ακρίβεια αφ' ενός στη διαφύλαξη (αν όχι και αύξηση) των όποιων «ευεργετημάτων» απολαμβάνουν οι εκάστοτε κυβερνώντες και η «αυλή» τους (μια αυλή που φθάνει ως και στελεχειακές θέσεις σε υπουργεία και δημόσιους οργανισμούς), αφ' ετέρου στην διαρκή εκτράχυνση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας του απλού πολίτη και ειδικά του χαμηλόμισθου, με αποτέλεσμα την πληθώρα «πληγών», το διαρκές «μάτωμα» του σώματος των πολιτών. Προφανώς η αίσθηση που δημιουργείται στον κόσμο και που είναι απολύτως δικαιολογημένη είναι πως οι κυβερνώντες κοιτούν την τσέπη τους, πως οι κυβερνώντες ξεπερνούν εντελώς άθικτοι τα διάφορα σκάνδαλα που προκύπτου, πως οι νόμοι λειτουργούν διαφορετικά για τους «ισχυρούς» και διαφορετικά για τον απλό κόσμο, πως κάθε έννοια ισότητας, ισονομίας, δικαίου έχει χαθεί δίνοντας τη θέση τους σε καταστάσεις ατιμωρησίας, ασυδοσίας, εκμετάλλευσης του δημόσιου πλούτου κλπ.κλπ. Πλέον πρόσφατο παράδειγμα; η διαγραφή του χρέους της «Ακρόπολις Χρηματιστηριακή» προς το Δημόσιο, ύψους 5,5 δις ευρώ που βγήκε πρόσφατα στην επιφάνεια και που ένα ...χνάρι της μπορείτε να δείτε παρακάτω..

Έτσι λοιπόν, αφού αναλύσαμε όλα τα παραπάνω, εν συντομία βέβαια, πάμε στο «ζουμί» των απεργιακών κινητοποιήσεων με αφορμή και τη σημερινή απεργία βέβαια, της ΑΔΕΔΥ...

Καταρχήν, να διευκρινίσω ότι το δικαίωμα της απεργίας είναι βασικό και συνάδει πλήρως με το δικαίωμα της αξιοπρεπούς εργασίας. Το δικαίωμα της απεργίας είναι βασική μορφή διεκδίκησης βελτιωμένων αμοιβών και συνθηκών εργασίας των απανταχού εργαζομένων εδώ και 124 χρόνια τουλάχιστον...

Όμως, να βάλουμε εδώ μια απαραίτητη διευκρίνιση: αυτοί που απεργούν πρέπει να είναι και κατ' ουσίαν εργαζόμενοι, έτσι; Για παράδειγμα, ένας εισοδηματίας έχει λόγο και έρισμα να απεργήσει για κάτι; Όχι, βέβαια, θα ήταν αστείο. Πάμε λοιπόν σε μια, κάπως, ακραία διαπίστωση: Εφόσον λοιπόν διαγνώνουμε ολοένα και περισσότερο ότι το ελληνικό δημόσιο απαρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από ανθρώπους που λειτουργούν/νοιώθουν/συμπεριφέρονται σαν ..εισοδηματίες, προς τί οι απεργιακές τους κινητοποιήσεις;;

Εξηγούμαι: όταν είσαι δημόσιος υπάλληλος, που δεν σε «κουνάει» κανένας, που δεν λογοδοτείς πουθενά, που δεν προσπαθείς για το καλύτερο, που δεν «ιδρώνεις» στην εργασία σου, που δεν υφίστασαι κυρώσεις για αμέλειες, παραλείψεις, λάθη και που παρ' όλα αυτά λαμβάνεις -βρέξει, χιονίσει- μισθούς κι επιδόματα σε μηνιαία βάση στο ακέραιο και πάντα στην ώρα τους, προς τί οι απεργιακές κινητοποιήσεις; Για καλύτερους μισθούς και μεγαλύτερα επιδόματα ασχέτως του δείκτη παραγωγικότητας (ποιός τον θυμάται αυτόν άραγε..) και ασχέτως της προσφοράς στον εργασιακό χώρο;; Ε, δεν είναι τουλάχιστον υπερφίαλο-εγωϊστικό-ανεδαφικό-μικροσυντεχνιακό όλο αυτό; Ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης;

Όταν ταυτόχρονα όλες οι ελάχιστες παραγωγικές τάξεις αυτής της χώρας πλήττονται διαρκώς από τις διαρκείς φορμπηχτικές τακτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων και δεν έχουν τρόπο ουσιαστικής διεκδίκησης (και μην μου πει κανείς για τις ..επετειακές πλέον αγροτικές -πλην άριστα καθοδηγούμενες από λογής λογής μεγαλοτσιφλικάδες- εκδηλώσεις κάθε χειμώνα), όταν ταυτόχρονα οι εργάτες στις βιομηχανίες και τις βιοτεχνίες λαμβάνουν ημερομίσθια πείνας και δεν τολμούν να πουν κουβέντα με το φόβο της απόλυσης, όταν οι εμποροϋπάλληλοι λαμβάνουν μισθούς πείνας και στέκονται όλη μέρα με το ένα πόδι όρθιο, σαν σε τιμωρία, δεχόμενοι στωικά κάθε είδους εκμετάλλευση από τ' αφεντικά τους με το φόβο της απόλυσης, όταν νέοι πτυχιούχοι και νέοι με μεταπτυχιακά-διδακτορικά γνωρίζονται πολύ στενά με το φάσμα της ανεργίας βλέποντας ταυτόχρονα καθηγητές και λέκτορες των πανεπιστημίων να κατέχουν την ίδια στιγμή διδακτικές θέσεις και στα ΤΕΙ αλλά και στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο αλλά και θέσεις συμβούλων σε ιδιωτικές εταιρείες... Και όλα αυτά σε περιόδους οικονομικής κρίσης...

Μετά απ' όλα αυτά, ποιος νομίζετε ότι δικαιούται εκ των πραγμάτων να κατέβει και να πλημμυρίσει τους δρόμους διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο;

Σύμφωνα με ό,τι βλέπουμε γύρω μας, ποιος τελικά κατεβαίνει σε μόνιμη βάση, με τη φραπεδιά ανά χείρας, σαν σε βόλτα, τάχα μου να διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο για πάρτη του, παραλύωντας ουσιαστικά και κατ' επανάληψη τους όποιους μηχανισμούς αυτής της χώρας δουλεύουν ακόμα, χωρίς ουσιαστικά να το δικαιούται;

Να σημειώσω εδώ, για να μην παρεξηγηθώ, ότι αναφέρομαι γενικώς στους δημόσιους α-λειτουργούς απαξιωτικά, γνωρίζοντας προφανώς ότι μέσα σε όλο το σάπιο σύστημα του Δημοσίου, υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις υπαλλήλων που τιμούν τη θέση τους και το μισθό τους, με το παραπάνω κιόλας. Όμως δεν παύουν να είναι οι εξαιρέσεις, και όλοι γνωρίζουμε πως οι εξαιρέσεις πολύ απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα...

Εν κατακλειδι (όπως και στη χθεσινή μου ανάρτηση) :
Άει σιχτίρ που μου θέλετε και απεργία!!

Από yiannisd @ Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010 3:48 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: υπάλληλοι , απεργια , κριση , χιούμορ , δημοσιο , σκέψεις